Jak powinny wyglądać metody wyceny aktywów i pasywów? – Biuletyn e-rachunkowość

Pytanie: Jak powinny wyglądać metody wyceny aktywów i  pasywów zgodnie z polityką rachunkowości?             

Odpowiedź: Nie jest konieczne opisywanie przez jednostkę wszystkich metod wyceny. Należy ograniczyć się jedynie do wybranych rozwiązań i opisać te, które się stosuje, np. metody amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, poziom cen i metody ustalania wartości zapasów.

Jednostka ma prawo wprowadzić uproszczenia pod warunkiem, że nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na jej sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.

Przepisy bilansowe zezwalają jednostkom na stosowanie uproszczeń w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z 29 września 1994 r. o  rachunkowości.         

Każda jednostka zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych powinna posiadać dokumentację opisującą w języku polskim przyjęte przez nią zasady (politykę) rachunkowości.

Dokumentację taką ustala w formie pisemnej i aktualizuje kierownik jednostki. Przyjęte do stosowania rozwiązania, oczywiście w zakresie, w jakim ustawa pozostawia jednostce prawo wyboru, powinny uwzględniać przede wszystkim wielkość i specyfikę działalności danej jednostki oraz zapewnić wymaganą jakość sprawozdań finansowych i ksiąg rachunkowych.

Na opis przyjętych przez jednostkę zasad (polityki) rachunkowości składa się co najmniej określenie stosowanego przez jednostkę roku obrotowego i wchodzących w jego skład okresów sprawozdawczych, jak też sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, w tym metod wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego.

Przyjmując odpowiednie rozwiązania należy pamiętać, że ustalone zasady rachunkowości trzeba stosować w sposób ciągły, dokonując w kolejnych latach obrotowych jednakowego grupowania operacji gospodarczych, wyceny aktywów i pasywów, w tym także dokonywania odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych, ustalania wyniku finansowego i sporządzania sprawozdań finansowych tak, aby za kolejne lata informacje z nich wynikające były porównywalne.

Podstawa prawna:

art. 4 ust. 4, art. 10 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o  rachunkowości (Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.).