Depozyt nieprawidłowy – co oznacza?

Pojęcie depozytu znane jest doskonale każdemu. Kryje się pod nim wiele instytucji, które w prawie odgrywają istotną rolę. W tym kontekście często pojawia się takie określenie jak depozyt nieprawidłowy.

Depozyt nieprawidłowy – co to takiego?

Z prawnego punktu widzenia depozyt nieprawidłowy uchodzi za odmianę tradycyjnej umowy przechowania bądź odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się go ponadto za umowę szczególnego rodzaju, która zawiera zarówno elementy przechowania, jak i pożyczki. Wynika z przepisów albo z okoliczności. Charakterystycznymi cechami depozytu nieprawidłowego są:

– nadanie upoważnienia do zarządzania przekazanymi do przechowania rzeczami (najczęściej są to pieniądze),

– możliwość zażądania przez składającego depozyt w dowolnym czasie zwrotu rzeczy, która została oddana do przechowania,

– prawo przechowawcy do rozporządzania oddanymi na przechowanie rzeczami.

Mówiąc prościej: depozyt nieprawidłowy polega na przechowywaniu cudzych rzeczy z możliwością rozporządzania nimi.

Co nie jest depozytem nieprawidłowym?

Depozyt nieprawidłowy nie występuje w przypadku:

– umownego powierzenia pieniędzy w celu umieszczenia ich na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych,

– faktu bycia współwłaścicielem konta bez opcji dysponowania zgromadzonymi na nim środkami,

– użyczenia rachunku bankowego z zaznaczeniem, że użyczający w żaden sposób nie rozdysponuje środków ulokowanych na tym rachunku,

– zdeponowania na koncie bankowym pieniędzy, które stanowią masę spadkową i mają zostać zwrócone spadkobiercom,

– kompleksowego zarządzania płynnością finansową typu cash pooling (cash pooling jest usługą finansową, która umożliwia wzajemne bilansowanie sald rachunków spółek należących do tej samej grupy kapitałowej),

– przyjęcia przez kancelarię kwot wpłacanych przez uczestników aukcji w związku z prawną obsługą organizatora aukcji, o ile kancelaria nie mogła dysponować tymi środkami.

Depozyt nieprawidłowy a pożyczka

Należy pamiętać, że depozyt nieprawidłowy nie jest tym samym, co pożyczka, pomimo że: po pierwsze – przechowawca ma prawo dysponować przechowywaną przeczą tak, jak w umowie pożyczki, a po drugie – depozyt nieprawidłowy wywołuje podobne konsekwencje w kwestii podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Zasadnicza różnica pomiędzy depozytem nieprawidłowym a pożyczką polega na tym, że depozyt nieprawidłowy jest zawierany w interesie składającego, a regulacja zobowiązań podatkowych leży po stronie przechowawcy.

Depozyt nieprawidłowy a podatek od czynności cywilnoprawnych

Jak już zostało wspomniane powyżej, podatek od czynności cywilnoprawnych w przypadku depozytu nieprawidłowego płaci przechowawca. Z ustawy o PCC jasno wynika, że od umowy depozytu nieprawidłowego należy uiścić podatek w wysokości 2 proc. podstawy opodatkowania (taki sam podatek pobierany jest od pożyczki). Stawka może jednak wzrosnąć do 20 proc., jeżeli przechowawca powołał się na fakt zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego przed organem podatkowym bądź organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego, a omawiany podatek nie został przez niego zapłacony. Przy okazji należy również przypomnieć, że przy umowie depozytu nieprawidłowego nie ma opcji zwolnienia najbliższej rodziny z podatku od czynności cywilnoprawnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *